Wspólnoty

Powstały w 1973 roku w Archidiecezji Krakowskiej z inspiracji Księdza Kardynała Karola Wojtyły.

Głównym rysem naszego Ruchu jest apostolskie działanie i posłannictwo “młodych do młodych”, aby ich przyprowadzić do Chrystusa.

Działalność Grup Apostolskich skierowana była zgodnie z życzeniem Księdza Kardynała Wojtyły do młodzieży pracującej, uczącej się i poszukującej drogi życia.

W naszej parafii prowadzimy spotkania formacyjne prowadzone przez animatorów w każdy piątek o godz.18.30. w salce katechetycznej.

Wspólny Różaniec w każdy czwartek o godz. 17.30. Zmiana tajemnic różańca świętego w pierwsze niedzielę miesiąca o godz. 16.00 w kościele.

Kim jesteśmy?

Jesteśmy Grupą Modlitewną należącą do Odnowy Charyzmatycznej Archidiecezji Krakowskiej. Gromadząc się wokół Jezusa Chrystusa, pragniemy pogłębiać i umacniać swoją wiarę, dzielić się nią z innymi, razem modlić się i odkrywać radość bycia Chrześcijaninem. Uczymy się również otwartości na natchnienia Ducha Świętego. Duchowo rozwijamy się m.in. poprzez uczestnictwo w rekolekcjach wspólnotowych, seminariach, kursach, dniach skupienia, czuwaniach czy pielgrzymkach.

Nasza wspólnota jest otwarta na wszystkich, którzy poszukują Boga, chcą doświadczyć Jego Miłości i czerpać radość z żywej wiary. Spotykamy się raz w tygodniu, na wspólnej modlitwie uwielbienia, podczas której radośnie chwalimy Pana śpiewem i rozważamy Słowo Boże.
W każdy trzeci piątek miesiąca, po Mszy Świętej o godzinie 18.00, modlimy się wstawienniczo przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie, zanurzając w Jego Miłości Miłosiernej wszystkie powierzone nam intencje.

Nasza historia:

Wspólnota Modlitewna „Magnificat” jest owocem Rekolekcji Ewangelizacyjnych prowadzonych jesienią 2006 r. przez księdza Jana Reczka przy współudziale Wspólnoty Misericordia z Krakowa.
Pierwszym opiekunem wspólnoty był ks. Marek Wrężel. Kolejne Rekolekcje Odnowy Wiary odbyły się jesienią 2012 r., a prowadził je o. Paweł Drobot CSRS. Zaowocowały one powiększeniem się wspólnoty o kolejne osoby.
Po tych rekolekcjach powstała w nas potrzeba rozeznania charyzmatu wspólnoty. Wynikiem 40-dniowej modlitwy w tej intencji było podjęcie posługi modlitwy wstawienniczej. Przez te minione lata uczestniczyliśmy również w różnych cyklach formacyjnych, pragnąc stawać się coraz dojrzalszymi uczniami Chrystusa. Zgłębialiśmy Katechizm Kościoła Katolickiego, braliśmy udział w dziełach Szkoły Nowej Ewangelizacji, takich jak: modlitewne Jerycho, czy spotkanie Kościoła Krakowskiego na stadionie Cracovii. Uczestniczyliśmy w corocznych spotkaniach modlitewnych Strumienie Miłosierdzia, w Ogólnopolskim Czuwaniu Odnowy w Duchu Świętym w Częstochowie oraz w wielu rekolekcjach wspólnotowych w różnych domach rekolekcyjnych Małopolski.

Słowo dla wspólnoty:

Naszym duchowym opiekunem jest ks. proboszcz Wojciech Warzecha, w prowadzeniu wspólnoty pomagają liderzy i animatorzy świeccy.

” …Wypełniam Was Swoją miłością.
Przychodzę do Was, bo jesteście Moim ludem.
Idę przed wami. Bądźcie Mi wierni.
Chwała Boża niech będzie w Waszych sercach.
Chwalcie Mnie zawsze.
Chwalcie mnie całym swoim życiem.
Kocham was … „

Czas spotkań:

Spotkania Wspólnoty odbywają się w piątki. Rozpoczynamy Eucharystią o godz. 18.00 po której chwalimy Pana modlitwą, śpiewem, rozważamy Słowo Boże.
Posługi przez nas podejmowane:

  • Pierwszy piątek miesiąca – adorujemy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w godzinach 15.30 – 19.30 (z przerwą na Mszę Świętą o godzinie 18.00)
  • Trzeci piątek miesiąca – po Mszy Świętej o godz.18.00 modlimy się wstawienniczo przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie

Kontakt ze wspólnotą

e-mail: magnificatwegrzce@gmail.com

Spotkania grupy biblijnej Lectio divina w każdy wtorek po Mszy św. wieczornej. Spotkanie rozpoczyna się w kościele projekcją filmu ( 12 minut) z cyklu Nowa Jakość Życia, który jest komentarzem do Ewangelii z najbliższej niedzieli. Po filmie spotkanie medytacyjne w salce nad kaplicą.

O metodzie Lectio divina:
I. Lectio
Czytaj uważnie tekst Pisma Świętego, wierząc, że to Duch Święty dyktuje go dla ciebie. Słowo Boże, które zostało spisane, musisz usłyszeć i przyjąć całą swoją istotą. Znajdź miejsce, które pomoże ci wyciszyć się zewnętrznie i wewnętrznie. Wybrany tekst słowa Bożego czytaj powoli i półgłosem. Takie czytanie pomaga uczestniczyć w lekturze całym ciałem i ułatwia zapamiętywanie. Staraj się czytać tekst całym sobą: umysłem, sercem i wolą. Ucałuj Pismo Święte z miłością i adoracją.

II. Meditatio
Staraj się zrozumieć tekst dogłębnie. Zadawaj sobie pytanie: Co Bóg do mnie mówi? Medytacja to stopniowe wprowadzenie w tajemnicę słowa Bożego: pilne skupienie umysłu i poszukiwanie ukrytej prawdy. Koncentruj się nie na sobie, lecz na słowie – jego bogactwo pomoże Ci poznać i zrozumieć siebie. Zatrzymaj się nad fragmentem, który przykuł twoją uwagę – zadziwił lub zaniepokoił. Rozważaj święty tekst i go powtarzaj. Rozpocznij lekturę cichym głosem. Powtarzaj słowo lub zdanie, które przykuwa twoją uwagę. Nasycaj się nim. Szukaj wyjaśnienia Pisma przez Pismo, tzn. powiąż słowo lub zdanie z jakimś innym biblijnym fragmentem, który przychodzi ci na myśl. Wypisz słowa, które najbardziej do ciebie przemówiły. Umieść je na widocznym miejscu jako „drogocenny klejnot dnia”.

III. Oratio
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Nim serce, wsłuchaj się w jego poruszenia, pozwól Bogu w nie wstąpić, abyś mógł opowiedzieć o przeżyciach, które rodzi w tobie Słowo. Módl się prosto i spontanicznie, wykorzystując doświadczenie z wcześniejszych lectio i meditatio. Uwielbiaj Boga i dziękuj Mu za to, kim jest w twoim życiu. Przywołaj w pamięci zdarzenia, które Bóg uczynił w historii twojego życia. Błagaj Go, proś, wołaj, wyrażaj swoje cierpienie.

IV. Contemplatio
Otwórz się na łaskę kontemplacji, czyli bądź z Bogiem tam, gdzie On przebywa. Trwaj przed Bogiem i przy Nim całym sobą. Samą swą obecność uczyń modlitwą (wszak kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu, rozmowy serc; godzina nawiedzenia przez Słowo). Staraj się milczeć i pozostawać w bezruchu, w skupieniu. Trwaj w doświadczeniu oczekiwania i spojrzenia, bo to ono rodzi głęboką więź z Bogiem. Na siebie i innych ludzi, na wydarzenia swego życia staraj się patrzeć Jego oczyma i pozwól, aby wszystko przenikała Jego łaska. Kiedy zaczniesz widzieć z perspektywy Boga, wtedy zaznasz pokoju.

O DOMOWYM KOŚCIELE.

Wspólnota Domowego Kościoła istnieje w naszej parafii od 2013 roku. Tworzy ja sześć małżeństw, które spotykają się raz w miesiącu realizując swoją podstawową formację. Nowe kręgi mogą powstać, kiedy zbierze się 4-6 nowych małżeństw.

Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, ze znakiem widzialnym są tutaj relacje osobowe między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie. Jednak relacje między mężczyzną i kobietą nie są wolne od zła, które dotyka człowieka tak z zewnątrz, jak i z jego wnętrza. Ten nieporządek wynikający z grzechu wypaczył wzajemną komunię mężczyzny i kobiety, jaka była od początku darem Stwórcy. „W sakramencie małżeństwa to Bóg czyni siebie gwarantem i zobowiązuje się dokonać tego, co znaki sakramentalne wyrażają i co jest w nich celebrowane, mianowicie ukształtowania jedności z dwojga różnych.”.
Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame, od którego przejął ideał duchowości małżeńskiej, czyli dążenia ku Bogu w jedności ze współmałżonkiem.
Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami – darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).
Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka – jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
Wymienione wcześniej elementy formacyjne – zobowiązania uczą małżonków spełniania w swojej rodzinie funkcji kapłańskiej, nauczycielskiej i królewskiej, o których mówią dokumenty Kościoła . Należy tutaj zaznaczyć, że im wcześniej (chodzi o staż małżeński i wiek dzieci) małżonkowie wejdą na drogę formacji Domowego Kościoła, tym łatwiej im spełniać posługę na rzecz swojej rodziny. Małe dzieci wychowywane w klimacie świadomej wspólnoty chrześcijańskiej w sposób naturalny wzrastają we wierze, ucząc się Boga przez wspólną modlitwę rodzinną, potem lekturę Słowa Bożego, swoiste kręgi biblijne w rodzinie, modlitwę Liturgią Godzin. Możliwość zadawania pytań związanych z wiarą, na równi z pytaniami z innych dziedzin życia, poczucie akceptacji i miłości, świadomość miłości Pana Boga – są ogromnym zapleczem siły i równowagi dla dziecka, gdy zaczyna wchodzić w czas dorastania i odkrywania własnej drogi życia. Małżonkowie zaś mają większą szansę na budowanie miłości zdrowej, wolnej od głębokich zranień, wspierającej współmałżonka w jego dojrzewaniu na płaszczyźnie ludzkiej i duchowej. Będą „odwoływali się do mocy sakramentu, która pozwala każdemu z nich wejść w trudności spowodowane bliskością drugiego.”

Anna i Jacek Nowakowie

Próby chóru parafialnego w środy o godz. 18.30 w salce.